Apolyont’ta Yabancı Olmanın Keyfi

04 Nisan of 2014 by

 

yabanci-2

Gölyazı’da tanıdığım sadece iki kişi var. Biri akşam gideceğim balık lokantasının sahibi, diğeri de daha önce balık yediğim ama beğenmediğim lokantanın sahibesi. Daha önce göle, güz ve kış mevsimlerinde gelmiştim.

Bu iki kişi dışında burada yabancıyım. Yabancı olmanın keyfini yaşıyorum. Dönüp, dolaşıp ağaçlar altındaki kahvehanede otururken tek yabancı olmadığım; annemin topladığı ürünlerden demlenen çay olmuştu.

İlk bardakla birlikte başlayan sohbette, sorulara verilen doğru cevaplarla dostluklar pekişti. Nerelisin? Hayrola. Ne iş yapıyorsun? Anadolu’nun pek çok yerinde bunlar sorulur genelde yabancılara. İlk soruya “övünmek gibi olacak ama…” ile başlayan ilk cevabımla benim Gölyazı’daki yabancılığım bitti. Hele hele “Muhabbeti hiç sevmem” deyip de sazı elime alış durumlarım var ya…

İçten ve samimi olmak gerekiyor. Hoşgörülü ve şakacı olmakta lazım. Ben hep böyle oldum gezilerimde. Ve bana Anadolu’nun her yerinde kapılar açıldı ve bu kapılar hiç kapanmadı. Umarım hiçbir zaman da kapanmaz. Gittiğim yerlerde oturulacak sandalye ararken, beni evlerinde misafir eden, sofrasına kabul eden insanlar oldu.

Şu ana kadar yaşadıklarımdan edindiğim, öğrenebildiğim şudur: Anadolu insanı köpekler gibi koku almayı iyi bilir…

Yazı ve fotoğraf: İsmail Şahinbaş

 

 

Previous:

Apolyont’ta Huzur

Next:

Apolyont’tan Dönmek Kolay mı?

You may also like

  • 05 Şub

    Yedigöller ‘Kış’ında Gezilir

    Özgür Yazılar

    Kiminin aklına Yedigöller deyince sonbahar gelir. Kimisi ise sonbahar deyince Yedigöller’i anımsar. İki duyguda doğru ...

  • 17 Eyl

    Maşukiye Armudu

    Özgür Yazılar

    Orman içinden akan derenin oluşturduğu çağlayanlar, alabalık çiftlikleri, restoranılar, piknik alanları ve seraları Maşukiye’nin görülmeye ...

  • 11 Haz

    Yalın

    Özgür Yazılar

    Bazen karabasan olur, sarar çehreni iner karabulutlar üstüne. Güneşi görmeye çabalarsın, nafile! Tutunacak bir dal ararsın, bulursun ...

  • 14 Şub

    Aşk

    Özgür Yazılar

    Kendimi gecenin en karanlık anında yapayalnız ve ıssız sokaklarda yürümeye mahkûm etmiştim. Gecenin soğuk rüzgârı ...

Post a new comment