Beyaz Kuğu

09 Ekim of 2011 by

‘Ürkek, hassas, beyaz kuğu ve güzel. Neden mi güzel? Çünkü tabiatında ne varsa ortaya koyduğu tam da o kadardır, ne eksik ne fazla. Bu onun gücüdür zira. Bir insan bir kuğu olabilir mi? Olduğunu varsayalım. Ürkek, hassas, güzel. Buraya kadar tamam. Bir insanda bu melekeler olabilir. Muhtemelen böyle bir insanda etkileşimlerden kaynaklanan yan aksaklıklar olma ihtimali de yüksektir. Mesela kontrol. Böyle biri kendini çok fazla kontrol edecektir. Diğerleriyle her etkileşiminde kendini denetleyecek, kısıtlayacak, kendini olduğu gibi ortaya koyamayacaktır.

Kayıplar burada başlar. Kendini olduğu gibi ortaya koyamamak kişide bir eksiklik duygusuna yol açar muhtemelen. Kabullenme güdüsü ile ortaya çıkan yetmezlik ise iç tansiyonu yükseltir. İç denge bozulmaya başlar, özgüven eksikliği böyle oluşur. Güçsüzlük böyle ortaya çıkar. Etkileşimi bu kısır döngüye hapseden şeyse kişide var olan bu doğal kalitelerin diğerlerinde olmamasıdır. Diğerlerinde olmayan şey kıskançlığa yol açar. Kıskançlık kusur arar. Kusursuz olan ürkek, hassas, beyaz kuğu kendinde kusur aramaya başlar, hatta kusurlu olduğuna inanabilir de!

Kusur denen şey kendi mecrası olmayan, kendi kaynağı olmayan, gerçek olmayan şeydir oysa. Kusur kendi olamayanların uydurduğu yalanlar dünyasında yaşar. Kusur yükleyen kendi karanlığını verir oysa. O karanlığı alıp benimsemek hatasına düşer insan…

Bu türden bir tavırla karşılaşan her ürkek, hassas, güzel insan da ürkek, hassas, beyaz bir kuğu gibidir. Doğasını bu tür etkilerden korumayı öğrenene dek kendini kusurlu zanneden ürkek, hassas, güzel kuğu…’

Fotoğraf: İsmail Şahinbaş

Previous:

Hayvanlar Konuşamaz Ama… – 2 –

Next:

Rüzgâr Enerjisi ve Enerjinin Etkin Kullanımı

You may also like

Post a new comment