Merhaba Benim adım Rozalin Dişi bir baykuşum ben Malzemem değişkendir Bazen kağıt olur kıvrım kıvrım kıvrılır, Şekilden şekle girerim Bazen demir olur sertliğim seni bile acıtır Bazen tahta olur sıcacık görünürüm Bazen mermer olur buz keserim Ustama bakarsan Hep marifetli eller görürsün Sanatçıdır mutlaka Ham malzemeye şekil vermek Marifet ister de ondan Kılıfıma [...]
Bazen AN’a doğru yollar gidersin Zaman geçer, fark etmezsin O AN’a doğru giderken AN’ı kaçırırsın Fark ettiğinde AN o AN’dır. 23.07.2011
Korkuyorsan kal orada Ellerini bile uzatma! Tutma ellerimi Korkuyorsan kal orada Bir adım bile atma! Gelme bu yana Korkuyorsan kal orada Konuşma! Duymayayım sesini Korkuyorsan kal orada Gözlerini bile açma! Değmesin gözlerin gözlerime Korkuyorsan kal orada Cesaret ister yaşamak Cesaretin yoksa Nefes bile alma 24.10.2010, İstanbul
Yollar var diye, Bir bilet aldın diye, Nereye gittiğinden o kadar emin olma… Eceabat / 23 Temmuz 2011
Gün gelir denize açılmaya karar verirsin Bir tekneye binersin Limandan ayrılırsın Sessiz sedasız günlerce gidersin Bir fırtına çıkar Alabora olursun Denize düşersin Toparlanır tekneye geri çıkarsın O sırada güneş açar Hava ışıl ışıl olur Gülümsersin Islanan yanaklarını güneş sıcacık ısıtır Gözyaşlarını silersin Sonra bir bakarsın güneş gider Ay gelir Üşürsün Sonra yine gün [...]
Küçükken hayali arkadaşlarım vardı. İki kişi. Hilkır ve Yaşam. Hilkır yabancı, Yaşam ise Türk’tü sanırım. Yabancı memleketlere ilgi duymam, uzakları sevmem belli ki o zamanlardan başlamış. Biz hep üçümüz oynardık. Hilkır, Yaşam ve ben. Bizim ailede bir fenomendir bu hayali arkadaşlarım. Çekirdek aile, geniş aile hep bilir bu hikâyeyi. Bu durum hep bir neşeyle karşılanır. [...]
Bazen AN’a doğru yollar gidersin Zaman geçer, fark etmezsin O AN’a doğru giderken AN’ı kaçırırsın Fark ettiğinde AN o AN’dır. 23.07.2011
Göğsünün tam ortası alev alev yanıyorsa Ve sen bu ateş varken durabiliyorsan Durmanın da ötesinde buna razıysan Elin eline değil de yüreğin yüreğine dokunuyorsa Ve esas bu seni kavuruyorsa Kim bilir hangi duygudan gözlerinden yaş akıyorsa Kendini ateşe atmışsın çoktan . Yanmaya razı olmuşsun Yanıyorsun Ya kül olur gidersin Ya da iyice alevlenir Yana yana yana ateş olursun [...]
Oğlan “Hadi tut elimi. Koşarak çıkalım.” Kız “Yaaa ben senin kadar hızlı koşamam ki…” Oğlan “Koşarsınnn!! Düşmeyiz hadi korkma cesur ol.” Kız “Tamam. Sıkı tut elimi.” Ve koşarak merdivenleri çıkmaya başladılar. Oğlan çocuğu tabiatı gereği koşarak çıkmaya devam etti ve kızın elini bırakıverdi. Kız da ondan destek beklediğinden paldır küldür merdivenlerden yuvarlandı. Yine düştüm Bile [...]
Arada böyle oluyor. Tatilde gideceğim yere; birçok gitmek istediğim yer arasından bir anda karar verip yola çıkıyorum. Bu sene de öyle oldu. 2 – 3 yıl önce adını duyduğum ve aklıma düşen Hava Su Köy ve 2 yıldır ihmal ettiğim Kaş tatil rotamdı. Hava Su Köy yeni bir keşif, Kaş ise eski bir keşfin ziyareti [...]
Kaçamıyorsak eğer bu yaşamdan; belki de mum ışığında chat yapmalıyız. Yapmalıyız çünkü bilgisayar artık hayatımızın bir parçası. Belki chat yapmasak, belki maillerimizi kontrol etmesek bir yanımız eksik kalır. Ya da eksik hissederiz kimbilir. Bir tarafta mum ışığı bir tarafta bilgisayarın ışığı. Bir nebze de olsa ruhumuz dinlenir bir taraftan yorulurken … Kaçamıyorsak eğer bu yaşamdan; [...]
Çiftliğe ikinci gelişimdi. Amcam yengemin ani ölümünden sonra emekli olmaya karar verdi. Sonrasında olaylar çorap söküğü gibi gelişti. Kendine küçük bir arazi alarak Mazı’ya yerleşti. Oraya prefabrik bir ev yaptı. Hayalindeki çiftliği oluşturmak için çiftliğin olmazsa olmazı hayvanları hemen temin etti. 2 inek, 9 tavuk ve 1 de at vardı. Tabii ki 8 yıllık sadık [...]
Belki bir adamın beş eşinden biri olmak… Yine de inadına kadın olmak… Belki de hayatında anne olmak dışında hiç kadınlığını yaşamamış olmak… Yine de inadına kadın olmak… En azından süslenerek ben kadınım diyebilmek… Tüm insanların hak ettiği yerde olması dileğiyle… 14.03.2011
Bir insan oldun, geldin… Gittin. Bir kuş oldun, döndün… 27.08.2010, Alanya Fotoğraf: İsmail Şahinbaş
Şimdi burada olsaydın… Kısacık iki cümleyle buluşsaydık… Sen otursaydın koltuğa, ben de uzansaydım dizlerine. Saçlarım senden yana… Yüzümüz karşıya baksaydı beraber… Aynı yöne belki de… Kapasaydım gözlerimi ve sen saçlarımı okşasaydın… “N’oldu kuzum?” deseydin. Önce cevap vermeseydim. Sonra sen tekrar “canım.. n’oldu?” Deseydin… Ben de “hiiiççç…” deseydim. “Birazcık canım yandı… Geçer biliyorum… İtiraf ediyorum, aklım [...]
