Masal

30 Ekim of 2015 by

Evvel zaman içinde, rüzgârlarla arkadaş, pembe bulutların yolcusuyum. Ne zamandır gözlerim bulutları? Onlar da beni izler, bilemem…

Belki, gökyüzü yeşil Ağaçlar mavi olduğundan buyana kim bilir?

Pirelerin berber olduğu zamanlardan belki de.

Yağmurda mantarların altına saklandığım, her ağaca ayrı ayrı sarılıp,

Vadilerde yankılandığım günlerden bir gün yine…

Koca evrende, minik yeryüzünde, heybetli Torosların eteklerinde Şaman ruhlu, şifacı, sıcak gülüşlerle yeşil bakan kadınların diyarındayım.

Bahar çiçekleri gibi taze, bazen yorgun savaşçılar gibi yılgın,

Sevgi arsızı, kimi kalp hırsızı kadınlar…

Onları da alıyorum yanıma, gökkuşağından da renkli bulut denizinde seferiyiz uzak, çok uzak diyarlara…

Bin çeşit uygarlığa turistiz şimdi, serilmiş önümüze yakut yeryüzü.

Sevimli bir cadı gibi sihirli parmaklarımız dokunuyor şehirlere,

Yağıyor yıldız tozları hepsinin üstüne…

Şimdi mimarî bir dehanın elinden çıkmış gibi, mesela Gaudi’nin veya Sinan’ın…

Doğayla bütünleşik, sevecen, hoşgörülü şehirler.

Seferiyiz, çöl kervanlarında yolcu,

Saraylarında sultan oluyoruz bazen de,

Heykeller canlanıyor nefesimizle, resimler taşıyor çerçevelerinden, heyecanla…

Ve kadınlar, iç kalesinde gizemler saklı.

Dış surları, sevdiklerini amansız koruyan güçlü kaleler gibi.

Düşe kalka büyüyen, büyüdüğünü hiç bilmeyen

Çocuk kalbi, koza benzeri…

Kılıç darbesi, bazen gül yaresi ile yitip gider umutları.

Ve… Yeni günle yeniden oluşur bebek kanatları.

Ve… Açılır gözleri günışığına yeniden.

Rüzgârla, yağmurla, bulutla koyun koyuna yükselir inatla

Varır güneşe…

Düşünür mü sonunu?

Bilebile bu oyunu,

Kavrulup, küllerle savrulacağını…

Sonra aniden, bir damla gözyaşından sonsuz kere

Yine, yeniden doğacağını…

Yeterince isterse, sâde bir üzüm tanesinden her dem sarhoş olacağını…

Sence bilir mi?

Beş milyar yıl daha tekrarlanacak bu sahne.

Hep aynı mutlu sonla, bulut yolcusu,

Peri kızı, pamuk prenses hiç fark etmez…

Bilir mi?

Masal dinleyenin, bir gün masal olacağını…

Deniz Can

28 Ekim 2015

 

Previous:

Rozalin 

Next:

Resim

You may also like

  • 18 Oca

    Uzak

    Özgür Yazılar

    Çok uzaklara gitmek, kendinden kaçamadığın sınırlara dayanmak mümkün mü? Toprak kokusuyla yürümek, her şeyi yerinde ...

  • 30 Kas

    Resim

    Özgür Yazılar

    Bir fırça aldım elime, başladım yeryüzünü boyamaya. Önce Veysel gibi, uzun ince bir yol çizdim kendime. ...

  • 23 Ağu

    Ekibimiz Varanasi’ye Ulaştı

    Özgür Yazılar

    Hayyam’ın İzinde, Asya yollarına çıkan ekibimiz 19 Ağustos günü ölüm kenti, ölmeye gelinen şehir, gökten ...

  • 09 Eki

    Rozalin 

    Özgür Yazılar

    Merhaba Benim adım Rozalin Dişi bir baykuşum ben.   Malzemem değişkendir. Bazen kanat olur kıvrım ...

Post a new comment