Merdivenden Yuvarlandım…

20 Temmuz of 2011 by

Oğlan “Hadi tut elimi. Koşarak çıkalım.”

Kız “Yaaa ben senin kadar hızlı koşamam ki…”

Oğlan “Koşarsınnn!! Düşmeyiz hadi korkma cesur ol.”

Kız “Tamam. Sıkı tut elimi.”

Ve koşarak merdivenleri çıkmaya başladılar. Oğlan çocuğu tabiatı gereği koşarak çıkmaya devam etti ve kızın elini bırakıverdi. Kız da ondan destek beklediğinden paldır küldür merdivenlerden yuvarlandı.

Yine düştüm

Bile bile düştüm hem de

Çok iyi biliyordum o merdivenden koşarak çıkarsam yine tepetaklak düşeceğimi

Apansız ansız umarsız

Saygısız değil ama ilgisiz

Sevgisiz değil ama ürkek

‘Bu ne’ dedirtecek kadar hızlı

‘Bu mu’ dedirtecek kadar şüphe dolu

Bir baktım muhteşem bir merdiven ya da ben öyle olduğunu düşündüm

Sonra da koşarak çıkmaya başladım

Durmadan, dinlenmeden, koşarak…

Sanki merdiven kaçacaktı

Dururdu bir tanem dururdu

Taştan bir merdiven nereye gidecek?

Sapasağlam dururdu

Bir baksaydın anlasaydın nasıl bir merdiven anlamaya çalışsaydın

Hemen koşmasaydın, adım adım çıksaydın belki de manzarasından hoşlanmayacak ve geri dönecektin

Belki de tepesine kadar çıkacak ve hep oradan manzaranın keyfine varacaktın

Sen ne yaptın kuzucum?

Koşarak çıktın ve sendeledin ve düştün

Olsun canım

Öğren artık bu merdivenleri

Önce bir bak uzaktan

Nerde duruyor bu merdiven bir bak

Nereye açılıyor sonu

Nereden nereye çıkaracak seni

Adım adım çık bundan sonra

Ve bunu da aklında tut…

Her merdivenin basamakları, tarzı, bambaşkadır

Bir ayrıdır…

07.04.2009, İstanbul

Previous:

HavaSu Köy ve Kaş

Next:

Yanıyorsan

You may also like

Post a new comment