Skor; Hayvanlar Âlemi: 10 / İnsanlar Âlemi: 0

04 Aralık of 2010 by

İnsanlar âlemi ile hayvanlar âlemi arasında çoook ciddi farklar varmış arkadaşlar. Benim bunu söyleyen arkadaşıma cevabım “hadi ya” olmuştu. Belki de gerçekten çok ciddi, çok büyük bir fark var ve o kadar büyüüüük ki bizim bulunduğumuz yere sığamadı ve alan değiştirdi ve bu sebeple biz onu göremiyoruz. Bilemiyorum…

Bir dönem gerçekten ciddi farklar vardı muhakkak, hani şu insanoğlunun beynini işlettiği dönemlerde. Şu dönemde beyni yine işliyor ancak akıl almaz bir mantıkta. Aman diyorum benim aklım bu mantığı almasın zaten.

Ne fark varmış biri bana anlatsın artık. İnsanlık demeyin bana çünkü bu kavram bizden, terk-i diyar ederek, uzaklaşalı çok oldu ve genellikle hayvanlar âleminde takılıyor kendisi. Orada daha mutluymuş.

Ben benzerlikleri söyleyeyim, siz eğer bulursanız o çookk büyük farkları söyleyin;

Varan-1; Onlarda konuşuyor bizde konuşuyoruz. Biz onların dilinden anlamıyoruz diye, onlar kendi aralarında konuşmuyor mu ve bizimle konuşmaya çalışmıyor mu sanki. E o zaman bir Fransız’ın da eğer Fransızca bilmiyorsak, dilinden anlamıyorsak, onlarda konuşamıyor diyebiliriz. Hiç bir fark yok ki bu iki durum arasında. Zaten insanoğlunun çok sevdiği şey değil midir, aykırı olanı, aklının ermediğini reddetmek ve ‘tü kaka’ ilan etmek, yok etmeye çalışmak… En birinci vazifemizdir.

Varan -2; Onlarda da iyi kötü var, bizde de. Onlarda da etrafa zarar vereni var, bizde de. Onlar da sadece yaşamak için, ayakta kalabilmek için yaşamlarını sürdürüyorlar, insanoğlu da.

İnsanoğlunun bir farkı beyni ise eğer; artı özelliklerini kullanmadığı üretmediği, rahata alıştığı için kullanılmayan uzuvların / yetilerin bir dönem sonra kaybı sebebiyle, bu özelliğimizde yok oldu… Biz onu istemiyoruz, ilgilenmiyoruz, üzerinde uğraşmıyoruz, değer vermiyoruz diye; değer görmeyen yüksek kapasiteli beynimizin kullanılmayan kısmı yani artı özelliğimizde bizden bir dönem sonra gidi gidi verdi.

Şu halde biz 10 / 0 mağlup olduk, biz bize verileni yok ettik. Üretebilme, düşünebilme, yanlış doğru kavramları ayrımına varabilme, vs vs vs; bu özelliklerimiz gelişim için kullanmadığımız beynimiz sebebiyle yok artık. Çünkü bizim beynimiz artık yeme içme, konuşma, vücudumuzu işletme çerçevesinde dönüp durmakta. Başka bir görevi yok. Yani biz zavallı, aciz gördüğümüz dostlarımız seviyesine getirdik beynimizi, aslına bakarsak. Arada büyük farklar yok.

Biz yok etmeye alıştık. Her güzel olan şeyi elimizden kaçırmak, yok etmek asıl görevlerimiz arasında. Sonuççç; zavallı kim bir kez daha düşünmek gerekir bence.

Fotoğraf: İsmail Şahinbaş / Göynük

 

Previous:

Amaç Mutasyona Uğramamak, Herkese ve Her Şeye Rağmen

Next:

yAP – BOZun sAKLı ParçAlaRı

You may also like

Post a new comment