Tut ki…

09 Aralık of 2010 by

Tut ki şairsin

Ve âşıksın delicesine

Durdurabilirsin şiirlerinde zamanı

Yaşayabilirsin mısralarında en güzel anlarını.

 

Kayalıklarda seyrederken denizi

Her dalga bir satır olur kaleminde

Denizyıldızları, yosunlar, balıklar aşkının birer parçası.

Tut ki şairsin,

Mehtapta bir sandal düşün

Sarılmışsınız sımsıkı, hafif sarhoş

Ve satırlarda kalabilirsin öylece.

Tut ki şairsin,

Yağmur yağıyor, sevdaya salmışın kendini

Neler, neler çağrıştırır her damla

Tut ki şairsin,

Sis basmış her yanı

Gözlerini düşün bir zaman

Ağla ağlayabilirsen eğer.

Ne iyi ki şairsin yalnız gecelerinde

Al kalemi, paylaş satırlarınla,

Özlemini, sıcaklığını, sevdanı. 

 

Hiç gitmediğim bir balıkçı köyündeyim

Güneş batmak üzere.

Dar bir sokakta yürüyorum yokuş aşağı

Umutlar çekiliyor ağlarda.

Hiç gitmediğim bir balıkçı köyündeyim

Vakit gece yarısı.

Duvarlara çarpıyor omuzları delikanlının

Genç kız bir sülün

Kapı eşiğinde.

Sesler geliyor derinlerden

Sevmek isteği doğuyor gece yarısı.

Hiç gitmediğim bir balıkçı köyündeyim

Sevdalar terk etmiş yüreğimi

Sevmek isteği anlamsız artık

Sabah olmak üzere.

Fotoğraf: İsmail Şahinbaş

Previous:

Buzlu Cam

Next:

Altınyayla’dan Kovulan Tanrıça

You may also like

Post a new comment