yAP – BOZun sAKLı ParçAlaRı

05 Aralık of 2010 by

Yolculuk yapmayana mutluluk yoktur Rohita!

Ruhun gelişir, meyveler verir!

Dahası da var: Yolculuğun zahmeti kusurlarını törpüler. Gezginlerin ayaklarında çiçekler açar! Diye devam etmekte ‘Atlıkarınca da Bir Tur  Daha’ adlı kitabında Tiziano Terzani’nin.

Bu cümleler her zaman savunduğum fikrimi destekleyen yönde. Bence ki hepimiz için geçerli, birer yap – boz oyunundan oluşmaktayız aslında. Ve bizi biz yapan parçalar bir yerlerde saklı ve bizler bu saklı parçaları buluncaya kadar koşmalıyız şu hayatta. Belki bu parçalar çok yakınlarımızda belki çok uzaklarımızda ve bulana kadar gören gözler, gülen gözler ile bir ışığı arar eda ile aramalıyız. Bulduğumuzda muhakkak görmeliyiz ve alıp yerine yapıştırmalıyız. Ben olmalı hedefimiz, ben olmak ile bencillik kavramının arasındaki ince farkı bilerek.

Görünmez bir şekilde kendi içimizde büyürüz böylece, insan olmanın keşfini yaşar, tadına varırız. Belki  ve hatta çoğu zaman; hayvan dostlarımızdan insanlık kavramının ne olduğunu hatırlarız. 

Ben hep derim benim çoğu parçam ülkemin birçok yerine dağılmış durumda ve gezdikçe her bir parçayı tamamlayıp nefes alma sahamı genişletiyorum.

Yeni insanlar, yeni hayatlar ve bu muhabbetlerde benliğinden kısmen uzaklaşıp farklı diyarlara uçup rahat bir nefes almak. Kendi cehaletimiz içinde yok olmamak. Belki yolda bir sincap görüp iki muhabbet etmek, kokarcanın tüm kokusunu boşaltmasını sağlayana kadar şebeklik yapıp nasıl koktuğunu öğrenmek, ileride bir kaplumbağa ile yarış yapmak, onun kimliğine bürünmeye çalışarak ağııır ağır olması kaydıyla. Kuru yapraklar üzerinde hoplayıp zıplamak, belki bir köy kahvesinde ya da yolda tanımadığımız insanlar ile iki muhabbet etmek, vs vs vs… Kim bilir belki gün sonunda bir de bakmışız eksik yap-boz parçalarından biri tepemize zembille düşer, tabi biz farkında olmadan, belki biz uyurken…

Sakın bu yap – bozun parçaları gökteki yıldızlar olmasın, geceleri biz farkında olmadan penceremizden içeri giren. Belki de parçaların tamamını biz bulunca; işte tamamladın demek amaçlı ilk ve son kez üzerimize düşer, kim bilebilir…

Fotoğraf: İsmail Şahinbaş / Karabey Yaylası – Bolu

Previous:

Skor; Hayvanlar Âlemi: 10 / İnsanlar Âlemi: 0

Next:

Kültür Turları Başlığı Altında Yapılan Turlar Yasaklansın!!!!

You may also like

Post a new comment